Kijk in de Vegte krijgt bevestiging

Falun (KNSB) – Van een opmerkelijk kopgroepje was Erna Kijk in de Vegte zaterdag uiteindelijk de beste op het ijs van het Runn-meer in het Zweedse Falun. Daarmee kreeg de schaatsster uit Genemuiden de bevestiging dat ze ook op natuurijs goed uit de voeten kan. In een bloedstollende eindsprint hadden Hilde van Slochteren en Marjolijn Hulzebosch het nakijken.

Daarmee zijn meteen drie van de vier vluchters uit de tweede race van de Grand Prix genoemd. Jolanda Spruit was de vierde, maar de rijdster van Cakyline was uiteindelijk de pechvogel die als enige van het kwartet naast het podium viel.

Zoals gezegd, het was een opmerkelijk viertal dat mocht strijden om de prijzen. De grote namen bleven in de race over iets meer dan 80 kilometer op de achtergrond. Namens DSB mengden Karin Maarse en Kitty Meeth zich in het begin in de strijd, maar daarmee was hun rol uitgespeeld. Gold ook voor ploeggenote Maria Sterk. Mariska Huisman kon het in haar eentje ook al niet doen, en bij Frisia gokte Daniëlle Bekkering op ploeggenote Cindy van de Berg, maar die moest in het laatste deel van de koers de kopgroep laten gaan.

Dat was allemaal ook tekenend voor de strijd die de vrouwen op het Zweedse meer moesten leveren. Het was vooral door de omstandigheden met sneeuw en wind lastig op de baan die zeker in het begin van de koers gevaarlijk ondergesneeuwd raakte. Bovendien, vertelde Kijk in de Vegte, hadden veel vrouwen de insteek de wedstrijd hard te maken. ,,We wilden doorrijden, aanvallen en er een echte koers van maken. Ik denk dat we in die opzet zijn geslaagd.’’

Tal van groepjes reden weg, en evenzoveel groepjes sneuvelden weer. Tot het kwartet wegreed, met toen ook nog Cindy van de Berg. De vier bleven haast tot de streep bij elkaar. De finishfoto moest in ieder geval goed bestudeerd worden om het onderscheid te kunnen maken. ,,We zaten heel dicht bij elkaar’’, analyseerde Kijk in de Vegte, die van zichzelf vooral geduld had gevraagd. ,,Ik wilde in het laatste rondje blijven wachten, wilde mezelf niet voortijdig opblazen. Dat lukte. In de laatste meters reed ik alleen maar zo hard als ik kon. Gewoon, rammen. Ik zag links Hilde van Slochteren bijna onderuit gaan, ik zag rechts Marjolijn Hulzebosch komen. Maar ik heb het toch gered.’’

Kramp
Van Slochteren moest juist op het moment suprème de inspanningen van een bijzonder sterke wedstrijd bekopen. ,,Ik maakte een slag en voelde in één keer de kramp erin schieten. Tja, dan is het bijna niet meer te doen’’, verzuchtte Van Slochteren.

Hulzebosch had ook al een verhaal. De rijdster uit de ploeg van Van der Wiel wilde per se niet degene zijn die buiten het podium viel. ,,Ik heb alles gegeven, moest nog door een gaatje dat er bijna niet was. Maar op een gegeven moment zag ik Kijk in de Vegte en Van Slochteren en ook Jolanda Spruit links van me, en heb ik nog een keer extra aangezet. Dat bracht me toch op het podium.’’

De gelukkigste vrouw was uiteraard Erna Kijk in de Vegte. ,,Eindelijk’’, jubelde ze. Om dat zelf meteen al met een beetje humor te nuanceren. ,,Nou ja, een béétje eindelijk. Zo lang ben ik nog niet bezig.’’ Een zege had ze al op haar naam staan, eerder dit seizoen in Amsterdam. Maar een overwinning op natuurijs, daar was het haar om te doen. ,,Ik heb dit seizoen echt een stap gemaakt. Merkte ik al op de Weissensee, waar ik vijfde was in de Alternatieve en tweede in het ONK. En ik voelde op de een of andere manier dat vandaag die overwinning er in zat. Donderdag kon ik al makkelijk mee, terwijl ik een dag eerder pas was aangekomen. Dat verraste me. En dan is het hier meteen raak.’’

Werk
En dat terwijl ze na terugkeer van de Weissensee meteen weer aan de slag moest. ,,We zijn zaterdag gaan rijden, zondag heb ik even gerust en vervolgens heb ik maandag, dinsdag en woensdagochtend weer gewerkt.’’ Kijk in de Vegte is secretaresse bij een bouwbedrijf. ,,En daar moet ik best wel veel regelen om het schaatsen te kunnen doen. Zoals ik net als alle meiden meer opofferingen moet maken. Dan is het prettig als je de bevestiging krijgt dat alle arbeid en alle inspanningen niet voor niets zijn.’’

En de 22-jarige rijdster uit Genemuiden mocht als beloning ook nog eens het leiderspak in de Grand Prix overnemen van Carla Zielman. ,,Maar wel met een heel kleine voorsprong’’, had ze zelf al berekend.


Bron: www.knsb.nl