Chris Witty weer tweede

Iedere keer als ze wordt omgeroepen als olympisch kampioene wordt Chris Witty een beetje verlegen. "Niks voor mij. Ik heb me ook nog nooit thuis gevoeld in vip-ruimtes", zegt de 33-jarige Amerikaanse, die haar nadagen slijt in de Groningse marathonploeg Landjuweel. Zaterdagavond in Assen werd ze tweede.

"Het was een zware koers, kort voor de sprint van de laatste 15 viel ik, vervolgens werd ik bijna door een rijdster in de houtgreep genomen en in de laatste ronden kramp in mijn benen en ondanks alles gewoon tweede" aldus Witty. De dames van Landjuweel doen het goed: eerste in het ploegenklassement en Witty en Kijk in de Vegte staan 4 resp. 5 in het Essent Cup klassement.

Hoe de bescheiden schaatsformatie van Theo Jurriëns en Alida Pasveer (de sponsor selecteert, wast en verpakt aardappelen) aan een olympisch kampioene komt? Ach, het schaatswereldje is klein, haalt Jurriëns de schouders op. Witty, die in Eindhoven samenwoont met Frouke Oonk, is een goede vriendin van Sandra 't Hart. De Heerenveense polstse de Amerikaanse. Zo eenvoudig ging het.
Ja, het was eerst wel even wennen, zegt Pasveer. Moest zij een olympisch kampioene vertellen hoe ze moest schaatsen? Ja dus. Want in niets gedraagt Witty zich als een volgevreten vedette. "Je zou in eerste instantie denken dat ze misschien hautain is of zo, maar dat is helemaal niet zo", vertelt ploeggenote Britt Tjalma uit Beerta. Ze keek in het begin wel even op tegen zo'n grootheid, maar dat veranderde snel. "Want in doen en laten is Chris bijna een Groningse", lacht Jurriëns.
"Alleen dat werkijs in Nederland", zegt Witty plagend. "Ik ben beter ijs gewend, zoals Calgary en Salt Lake City. En de manier van schaatsen is bij de marathon zo anders dan op de langebaan. Alles wat ik ooit heb geleerd, kan ik beter maar vergeten. Alles is voor niets geweest, haha."
Nou ja, voor niets? Sinds ze in 2002 de 1000 meter in Salt Lake City won is en blijft ze een olympisch kampioene. "Ik ben trots op wat ik heb gepresteerd en ik weet dat het speciaal is. Maar ach, op de Spelen van Peking heeft Amerika honderd medailles gewonnen. In die zin ben ik gewoon een van de velen. Weet je, ik hou er gewoon niet van om in het middelpunt van de belangstelling te staan: als ik eersteklas moet vliegen, voel ik me daar niet thuis. Ik geniet nog steeds elke dag van wat ik in Salt Lake heb gepresteerd, maar ik weet ook heel goed dat het af en toe gevaarlijk is om in het verleden te leven."
En dus leeft ze in het heden, schaatst ze in DeSmelt mee met de besten en moet ze in de slotmeters alleen Carla Zielman voor zich dulden. "Ik kom steeds dichterbij een overwinning", glimlacht Witty, die mondjesmaat Nederlands spreekt en verstaat. "Komende week is de marathon in Eindhoven: mijn thuisbaan. Wie weet dat ik daar kan winnen."

Bron: DvhN